Zen-monniken en stresskippen.

Stress krijg je als

Het is niet moeilijk om te verzuipen in de hoeveelheid prikkels die wij elke dag te verstouwen krijgen. Ik hoorde ooit dat wij op één dag meer input krijgen dan een mens in de steentijd in zijn hele leven. Ik weet niet of dat waar is, maar ik kan me er wel iets bij voorstellen: Als er een een beer achter je aan zit, is je adrenaline peil waarschijnlijk behoorlijk hoog, maar zolang die niet in de buurt zijn, lijkt het leven mij destijds heel overzichtelijk maar ook behoorlijk saai. Rondtrekken, hutten bouwen, vuur maken, besjes zoeken. Natuurlijk ook met voordelen: Niet hoeven nadenken wat je aan moet, wie er de kinderen van de crèche haalt, wat je nu weer moet eten die avond en wie de boodschappen gaat doen. Geen discussie of Papa-dag nu op maandag of dinsdag moet, of dat je er überhaupt gebruik van zult maken. Niets vakantie- kerst- of verjaardags-stress. Al met al ben ik enorm blij dat ik in deze tijd leef en gebruik kan maken van alle uitvindingen die mijn voorouders hebben gedaan en niet zelf een konijn hoef te slachten, besjes hoef te zoeken en vuur te hoeven maken om te kunnen eten.

Tenzij je een Zen-monnik bent, is het niet altijd even gemakkelijk om je stressgevoeligheid, je gejaagdheid en je to do lijst zodanig terzijde te schuiven dat je er geen last van hebt. Deze hindernissen, komen bijna altijd van binnenuit. Je vindt dat je moet voldoen aan allerlei eisen die je jezelf hebt opgelegd. Sommigen noemen het de aap, of het engeltje en het duiveltje, en anderen noemen het het Urker Mannenkoor op je schouder.

Ik weet niet hoe het bij jou is, maar voor mij is taal nogal belangrijk. Je moet wel van heel goede huizen komen als ik een spelfout op een website, in een rapport of in een artikel in de krant door de vingers kan zien. (En heus; deze mensen bestaan!)
Gisteren was ik op een training en wij deelnemers mochten aan het begin een ‘kaartje trekken’. Op mijn kaartje stond: “Probeer eens iets niews”. Nou, hartstikke leuk, maar ik dacht alleen maar:‘Nou já zeg! Zo’n enorme spelfout in zo’n carddeck, dat is toch wel superrrr-jammer!’ Met een enorm diepe frons tussen mijn wenkbrauwen.
Echter: de verklaring die ik erbij kreeg was iets in de trant van: Iets nieuws proberen kan alleen maar je horizon verbreden, ga het gewoon doen enne.. het hoeft niet PERFECT.

Ok, daar was de hoek en ik ging er in staan.

Mijn innerlijke muggenziftende en chagrijnige perfectionist maakte me zuur. Mijn humeur werd er niet beter van. Pas nadat ik de verklaring had gekregen, voelde ik me weer iets zonniger. Jammer! Maar gelukkig is niets menselijks me vreemd.

Onze innerlijke criticus is iemand die met een zweep in de hand achter ons staat. “Hoger, sneller, beter mooier en zuiniger!” roept ze doorlopend. Door deze innerlijke criticus presteren we, en dat is mooi. Maar oh, wat kan ze een slavendrijver zijn. Ze stopt niet, ze gaat maar door. En als jij even niet goed oplet, heeft ze je volledig in de tang en ren je maar in de ratrace door.

Wil jij de regie over je eigen leven weer terug? Ik heb een methode ontwikkeld die je daarbij kan helpen. Laat je nam en email hieronder achter en ik stuur je de info!

2 gedachten over “Zen-monniken en stresskippen.

  1. Beetje vreemd dat iemand beweert een mothode ontwikkeld te hebben regie over je eigen leven terug te krijgen wanneer ze zo denkt :Als er een een beer achter je aan zit, is je adrenaline peil waarschijnlijk behoorlijk hoog, maar zolang die niet in de buurt zijn, lijkt het leven mij destijds heel overzichtelijk maar ook behoorlijk saai. Rondtrekken, hutten bouwen, vuur maken, besjes zoeken. Natuurlijk ook met voordelen: Niet hoeven nadenken wat je aan moet, wie er de kinderen van de crèche haalt, wat je nu weer moet eten die avond en wie de boodschappen gaat doen. Geen discussie of Papa-dag nu op maandag of dinsdag moet, of dat je er überhaupt gebruik van zult maken. Niets vakantie- kerst- of verjaardags-stress. Ik zou zeggen laat je mainstream leven eens een tijdje achter je en concentreer je eens op de basisellementen van het leven ergens ver weg van de maatschappij. Wellicht dat je dan kunt beweren ik heb een Methode ontwikkeld je eigen leven weer terug te krijgen.

    Like

    1. Hallo Alex,

      Hartelijk bedankt voor je reactie. Natuurlijk weet ik niet écht hoe het in de steentijd was, en of dat inderdaad saai was. Maar ik weet wel hoe het nu is, en ik denk dat er een hoop stressoren zijn die op zichzelf niet zo veel stress veroorzaken, maar die onrust maken wij er vaak in ons hoofd van. Daarom denk ik dat er veel stress weggenomen kan worden die door sommigen van ons wordt ervaren, om de doodeenvoudige reden dat de stress er niet echt IS.

      Hartelijk dank ook voor je tip, maar ik voel geen enkele behoefte om mijn mainstream leven achter te laten en ergens op een berg te gaan broeden. Zo te lezen heb jij die behoefte wel, en dat is helemaal prima. Jij leeft jouw leven en ik het mijne en laten we elkaar daar om respecteren.

      Fijne zondag!

      Met vriendelijke groet, Evelyn

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s